Ik weet slechts een ding, dat ik niets weet. - Socrates

Zulu Blonde“We hebben twee soorten rode wijn. In een grote fles en in een kleine fles.”, legde de serveerster in ons hotel in Yirgalem ons een keer uit.

Gisteravond gebeurde ons iets vergelijkbaars en misschien nog wel sympathieker. We gingen een Zulu Blonde drinken in het George Hotel in Eshowe. Dit biertje was ons door iemand getipt: ooit in Engeland verkozen tot het lekkerste biertje van de wereld en wordt nu behalve in Eshowe (waar het biertje vandaan komt) in tientallen pubs in Engeland verkocht.

We kregen twee Zulu Blonde van de tap en vroegen aan de serveerster of zij er iets meer over kon vertellen of dat ze misschien een flesje had waar iets meer informatie op stond. Ze kon ons niet echt helpen, omdat de maker er op dat moment niet was. Helaas.

Even later kwam ze terug met de vraag of we “de machine” wilden zien. We hadden gezien dat er een brouwhokje in de tuin stond, dus dachten dat ze ons daar naartoe zou brengen. Wij zeiden in koor “Ja, graag!” en liepen achter haar aan.

Ze bracht ons naar de bar in een ruimte er naast en liet vol trots de tap zien en schonk een half biertje in: “Kijk! Dit is hoe ik jullie biertjes gemaakt heb!”.

Margit.

1 commentaar

  1. Lauren
    14 december 2015    

    Haha, geweldig!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Mee doen met de Tien geboden?

Wij zijn Margit en Cardy en hebben in november 2014 besloten om voor onbepaalde tijd door Afrika te reizen. Mei 2015 zijn wij vertrokken. We hebben deze keuze gemaakt omdat we samen willen uitzoeken hoe we, bij terugkomst, ons leven willen gaan leiden.

Als je in Nederland opgroeit dan krijg je uiteraard de Nederlandse normen en waarden geleerd en is er een duidelijk verwachtingspatroon over hoe je je leven leeft. Om hier niet direct in te vervallen of misschien zelfs een andere keuze te maken, wilden we weg uit Nederland. Weg om onze gedachten op een rij te zetten en weg om andere normen, waarden en paden te leren kennen.

Op het moment van vertrek waren wij beiden zesentwintig, Margit had dat jaar haar studie Geneeskunde afgerond en ik werkte fulltime in een eetbar. Hoewel we allebei een totaal andere achtergrond/geschiedenis hebben, denken we hetzelfde over onze toekomst en vullen we die heel graag samen in.

Eenmaal terugkomen in Nederland, Groningen om precies te zijn, willen we graag onze eigen buurthuisbar starten. Een plek voor de buurt om bewust te worden van alles wat in andere landen of culturen misschien heel normaal is maar wat we in Nederland soms vergeten. Een plek waar we mensen bewust willen maken van hun gedachten over tijd, maatschappij, familie, creativiteit, filosofie en geld. En een plek waar we kunnen samen-leven.

Ondertussen zijn we bezig met ons grote mensen leven in Groningen vorm te geven en gebeurt er even niet zo veel op deze website. Wie weet volgt er nog een nieuw avontuur of een nieuw project, dan horen jullie van ons!