Ik weet slechts een ding, dat ik niets weet. - Socrates

Schoenenpoetser 3Overal waar je loopt in Addis kom je om de vijf meter een schoenenpoetser tegen, maar nog niet eerder had ik mijn schoenen laten poetsen.

“You! Shoe shine!”, roepen de jongens naar je vanaf de stoep waar ze zitten. Om hun heen hebben ze bakken water, zeep, borstels, smeersels en een steen om je schoen op te zetten verzameld.

Schoenenpoetser 1 - 2mbVandaag begint het nieuwe jaar in Ethiopië, dus leek vandaag ons een goed moment om onze schoenen te laten glanzen. Zo zaten Cardy en ik een half uurtje langs de kant van de weg in een geïmproviseerd schoenenpoets-winkeltje.

Schoenenpoetser 2Het is best leuk om daar een tijdje zo rustig te zitten terwijl iemand zich over je schoenen ontfermt. Een soort schoenmassage.

Schoenenpoetser 4Het werd ons niet duidelijk aan zijn uithangbordjes hoeveel we zouden moeten betalen, maar naderhand vroeg de schoenenpoetser ons slechts 30 Birr. Een prima “farenji” prijs.

Gelukkig nieuw jaar!

Margit.

 

3 commentaren

  1. Renée
    12 september 2015    

    Yes! Daar zijn ze hoor! De shiny shoes!

  2. Lauren
    12 september 2015    

    Mooie schoenen! Dan laat ik m’n schone thuis 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Mee doen met de Tien geboden?

Wij zijn Margit en Cardy en hebben in november 2014 besloten om voor onbepaalde tijd door Afrika te reizen. Mei 2015 zijn wij vertrokken. We hebben deze keuze gemaakt omdat we samen willen uitzoeken hoe we, bij terugkomst, ons leven willen gaan leiden.

Als je in Nederland opgroeit dan krijg je uiteraard de Nederlandse normen en waarden geleerd en is er een duidelijk verwachtingspatroon over hoe je je leven leeft. Om hier niet direct in te vervallen of misschien zelfs een andere keuze te maken, wilden we weg uit Nederland. Weg om onze gedachten op een rij te zetten en weg om andere normen, waarden en paden te leren kennen.

Op het moment van vertrek waren wij beiden zesentwintig, Margit had dat jaar haar studie Geneeskunde afgerond en ik werkte fulltime in een eetbar. Hoewel we allebei een totaal andere achtergrond/geschiedenis hebben, denken we hetzelfde over onze toekomst en vullen we die heel graag samen in.

Eenmaal terugkomen in Nederland, Groningen om precies te zijn, willen we graag onze eigen buurthuisbar starten. Een plek voor de buurt om bewust te worden van alles wat in andere landen of culturen misschien heel normaal is maar wat we in Nederland soms vergeten. Een plek waar we mensen bewust willen maken van hun gedachten over tijd, maatschappij, familie, creativiteit, filosofie en geld. En een plek waar we kunnen samen-leven.

Ondertussen zijn we bezig met ons grote mensen leven in Groningen vorm te geven en gebeurt er even niet zo veel op deze website. Wie weet volgt er nog een nieuw avontuur of een nieuw project, dan horen jullie van ons!