Ik weet slechts een ding, dat ik niets weet. - Socrates

Kosi Bay 4Sinds Cardy en ik “on the road” zijn, zijn we een paar prachtige plekken geweest. Ik voel mij dan ook daadwerkelijk een bofkont: het bezoeken of zien van prachtige plekken is immers niet de reden dat we uit Nederland zijn vertrokken, het zijn net allemaal cadeautjes van het universum die we tegenkomen.

Kosi Bay 1 En extra blij word ik wanneer ik tastbare cadeautjes van het universum, zoals mijn vriendin Janneke ze noemt, tegenkom. Voor mijzelf om straks toch iets kleins mee terug te kunnen nemen van deze reis en om ze aan mensen uit te kunnen delen die we tegenkomen (lees “One comes in, one goes out”) of uit te delen via de Afrikaartjes.

De laatste cadeautjes kwamen wij tegen tijdens een strandwandeling op Kozi Bay, in Zululand net op de grens met Mozambique. Tjeempie, wat een prachtige schelpen!

Kosi Bay 2Een deel ervan zal binnenkort jullie kant opkomen met de nieuwste editie Afrikaartjes en bij een deel ga ik kijken of ik er mooie hangers van kan maken, het zijn net parels verstopt in een mooie schelp. Ik heb nog even op de site van Willem Wever gekeken hoe schelpen ook alweer ontstaan:

Kosi Bay 3“Een schelp is het omhulsel van een weekdier. Een weekdier is erg teer en kwetsbaar. De schelp is een soort huisje voor het weekdier, het dient als bescherming. Net als het huisje van een slak. Elk weekdier heeft kalkklieren, die zitten in een dun vliesje om het diertje heen. Met deze klieren maakt het diertje kalk en zo ontstaat de schelp. Hoe meer het weekdier groeit, hoe groter hij zijn huisje bouwt! Als het diertje dood gaat bij zijn schelp bestaan en die vind jij dan weer op het strand!”

Margit.

Nog geen commentaren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Mee doen met de Tien geboden?

Wij zijn Margit en Cardy en hebben in november 2014 besloten om voor onbepaalde tijd door Afrika te reizen. Mei 2015 zijn wij vertrokken. We hebben deze keuze gemaakt omdat we samen willen uitzoeken hoe we, bij terugkomst, ons leven willen gaan leiden.

Als je in Nederland opgroeit dan krijg je uiteraard de Nederlandse normen en waarden geleerd en is er een duidelijk verwachtingspatroon over hoe je je leven leeft. Om hier niet direct in te vervallen of misschien zelfs een andere keuze te maken, wilden we weg uit Nederland. Weg om onze gedachten op een rij te zetten en weg om andere normen, waarden en paden te leren kennen.

Op het moment van vertrek waren wij beiden zesentwintig, Margit had dat jaar haar studie Geneeskunde afgerond en ik werkte fulltime in een eetbar. Hoewel we allebei een totaal andere achtergrond/geschiedenis hebben, denken we hetzelfde over onze toekomst en vullen we die heel graag samen in.

Eenmaal terugkomen in Nederland, Groningen om precies te zijn, willen we graag onze eigen buurthuisbar starten. Een plek voor de buurt om bewust te worden van alles wat in andere landen of culturen misschien heel normaal is maar wat we in Nederland soms vergeten. Een plek waar we mensen bewust willen maken van hun gedachten over tijd, maatschappij, familie, creativiteit, filosofie en geld. En een plek waar we kunnen samen-leven.

Ondertussen zijn we bezig met ons grote mensen leven in Groningen vorm te geven en gebeurt er even niet zo veel op deze website. Wie weet volgt er nog een nieuw avontuur of een nieuw project, dan horen jullie van ons!