Ik weet slechts een ding, dat ik niets weet. - Socrates

Ivy, Margaret & Lexa

Chikwawa 2 Vorige week ben ik het Save My Mother team in Malawi samen met Cardy een dagje wezen opzoeken op een van hun outreaches. Tijdens een outreach komen de verpleegkundigen die zijn getraind in het screenen op baarmoederhalskanker samen en reizen af naar een afgelegen gebied van Malawi, waar vrouwen normaal gesproken geen toegang hebben tot baarmoederhalskankerscreening. Daar blijven ze een week lang en screenen tot wel honderd (!) vrouwen per dag.

Chikwawa 5Die week waren ze in Chikwawa, een uur rijden vanaf de grote stad Blantyre en ongeveer een kilometer lager dan de stad en dus veel warmer. Wanneer ik aankom hebben zij al drie dagen screenen achter de rug. Ik heb geluk, zegt iedereen, want het heeft geregend. Waardoor het niet zo verstikkend heet is.

Chikwawa 3De drie verpleegkundigen, Ivy, Margaret & Lexa, zijn al een paar uur aan het screenen. In een klein warm kamertje waarin net drie onderzoeksbedden passen. De wachtruimte vol met vrouwen die op hun beurt wachten. Zonder pauze aan een stuk door, tot het donker wordt, een week lang, vrouwen screenen. Af en toe een slokje water, het zweet staat op hun voorhoofd.

Wat een vrouwen.

Margit.

Nog geen commentaren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Mee doen met de Tien geboden?

Wij zijn Margit en Cardy en hebben in november 2014 besloten om voor onbepaalde tijd door Afrika te reizen. Mei 2015 zijn wij vertrokken. We hebben deze keuze gemaakt omdat we samen willen uitzoeken hoe we, bij terugkomst, ons leven willen gaan leiden.

Als je in Nederland opgroeit dan krijg je uiteraard de Nederlandse normen en waarden geleerd en is er een duidelijk verwachtingspatroon over hoe je je leven leeft. Om hier niet direct in te vervallen of misschien zelfs een andere keuze te maken, wilden we weg uit Nederland. Weg om onze gedachten op een rij te zetten en weg om andere normen, waarden en paden te leren kennen.

Op het moment van vertrek waren wij beiden zesentwintig, Margit had dat jaar haar studie Geneeskunde afgerond en ik werkte fulltime in een eetbar. Hoewel we allebei een totaal andere achtergrond/geschiedenis hebben, denken we hetzelfde over onze toekomst en vullen we die heel graag samen in.

Eenmaal terugkomen in Nederland, Groningen om precies te zijn, willen we graag onze eigen buurthuisbar starten. Een plek voor de buurt om bewust te worden van alles wat in andere landen of culturen misschien heel normaal is maar wat we in Nederland soms vergeten. Een plek waar we mensen bewust willen maken van hun gedachten over tijd, maatschappij, familie, creativiteit, filosofie en geld. En een plek waar we kunnen samen-leven.

Ondertussen zijn we bezig met ons grote mensen leven in Groningen vorm te geven en gebeurt er even niet zo veel op deze website. Wie weet volgt er nog een nieuw avontuur of een nieuw project, dan horen jullie van ons!