Ik weet slechts een ding, dat ik niets weet. - Socrates

051

Een reiziger kun je mij eigenlijk niet noemen. Eigenlijk alles wat ik heb gezien is dankzij de autovakanties vroeger met mijn vader. Naar Italie, Spanje, Hongarije en alle landen die tussen daar en Nederland liggen. Toch vertrek ik nu samen met Margit voor een lange reis naar Afrika.

Dit gaan we niet doen omdat we bepaalde plekken willen zien, of omdat het goed is om zo onze relatie te testen. We vertrekken om ons klaar te maken voor “het grote mensen leven”. Door uit de Nederlandse/westerse maatschappij te stappen willen we voor onszelf de ruimte creëren om te ontdekken wat voor ons belangrijke normen en waarden zijn en hoe wij ons leven in willen gaan richten. We merken allebei dat we veel weerstand voelen bij het volgen van een pad zonder te weten waarom we deze bewandelen.

Wanneer je met de auto op vakantie gaat dan kun je dat op verschillende manieren aanpakken. Waarschijnlijk kies je eerst een bestemming, dit kan van alles zijn. Denk aan, Spanje, Noorwegen, Rusland of de zon, zee, bergen. En zo zullen er nog veel meer bestemmingen zijn. Hoe je deze wilt bereiken is dan de volgende stap, kies je ervoor om de snelweg te pakken en een directe baan naar je bestemming. Of kies je ervoor om binnenwegen te nemen en er dus langer over te doen. Of een combinatie van beide. Hoe je dat gaat doen hangt af van je doel. Dus naast je bestemming heb je ook een doel. Lekker lang op het strand liggen, veel wandelen of juist lezen. Dan rij je waarschijnlijk in een streep naar je bestemming. Maar als je doel is een reis met veel bezienswaardigheden dan kies je voor een langzamere variant, dan kijk je misschien pas in de ochtend waar je heen wilt.

Het zal vast niet verrassend zijn dat ik dit als metafoor gebruik voor “het grote mensenleven”. Wat ik zou willen doen tijdens onze reis is ontdekken wat ons doel is en onze bestemming. Het gaat mij hierbij niet om het beste doel of de mooiste bestemming vinden maar om bewust te zijn en blijven van beide.

Ik vind het een groot gemis dat binnen het Nederlands schoolsysteem, of in ieder geval wat ik daarvan heb gezien en gehoord, nagenoeg geen ruimte of stimulans is voor vragen als: “Wie ben ik?”, “Wat ben ik?”, “Wat vind ik belangrijk”, “Waarom vind ik dat belangrijk?”, “Wat wil ik betekenen voor mijzelf en anderen?”. Als we deze vragen leren stellen en beantwoorden dan ben ik er van overtuigd dat heel wat meer mensen tevreden met zichzelf zouden zijn. Dat is voor mij een onderwerp waarmee ik misschien wel heel graag wil bijdragen aan de maatschappij. Maar eerst maar eens uit deze maatschappij stappen!

Cardy

6 commentaren

  1. Ryanne
    19 juni 2015    

    Cardy! Ben jij ook al niet bijna onderweg?

    • Cardy
      23 juni 2015    

      Bijna! A.s. maandagmorgen vlieg ik. Dan ben ik een paar dagen alleen in Addis Ababa en zaterdag (4juli) haal ik Margit daar op van het vliegveld… En dan gaat ons avontuur echt beginnen. Ik ben er wel klaar voor (en mee;))

  2. 17 augustus 2015    

    Hallo Margit wat fijn dat jullie dit doen .
    jullie [je] volgen een pad zonder te weten waarom jullie die bewandelen ,dit vind ik echt fascinerend,omdat wij het leven nooit kunnen zelf plannen zo als wij willen ,sommigen denken dat ze hun leven kunnen plannen maar degelijk het leven plan wel onze leven.
    Ik passeer dit op mijn eigen ervaringen in het leven.
    Wanneer we een pad bewandelen zonder dat wij weten waar we naar toe gaan of waarom ,is spannender dan die al gepland is .
    Maar we moeten een doel hebben in het leven en daar voor ongelooflijk heel hard werken .
    Ik hoop dat jullie alle paden zullen bewandelen en heel veel van leren en veilig terug naar Nederlandse maatschappij want hij is een alle mensen omarmende maatschappij

    Goeten van Baghit Adam
    Een inburgeraar van Marjan

    • 18 augustus 2015    

      Beste Baghit,

      Dank je voor je mooie bericht.

      Heel mooi en toepasselijk hoe je onze keuze om naar Afrika te vertrekken omschrijft. Hoewel we wel degelijk een soort van doel hebben, is het juist het doel (hoe tegenstrijdig ook) om even geen doel te hebben. Of, zoals jij het beschrijft, geen vooruitgestippeld pad te hebben dat we willen volgen zonder er vanaf te wijken.

      Hoewel je misschien altijd wel ergens weet dat je niet je hele leven kunt plannen, om dat bewust los te laten is inderdaad best spannend.

      Bedankt voor je lieve woorden en wensen. Ik hoop ook dat we met veel nieuwe wijsheid en geheel veilig en tevreden terug zullen komen naar ons fijne landje Nederland, wanneer dat ook moge zijn.

      Groeten terug!

      Margit

      • 18 augustus 2015    

        jullie zullen ongetwijfeld met veel nieuwe wijsheid en geheel veilig en tevreden terug komen want elke doorzetter kan een manier vinden om alle moeilijk drempels over te komen .
        Wijsheid, veiligheid,gezondheid en tevredenheid dit zijn aller beste wat een mens die tussen aarde en hemel zich bevindt kan jullie wensen.
        Ik wens jullie heel veel succes en geniet van het mooie weer in Afrika.

        Groeten Baghit

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Mee doen met de Tien geboden?

Wij zijn Margit en Cardy en hebben in november 2014 besloten om voor onbepaalde tijd door Afrika te reizen. Mei 2015 zijn wij vertrokken. We hebben deze keuze gemaakt omdat we samen willen uitzoeken hoe we, bij terugkomst, ons leven willen gaan leiden.

Als je in Nederland opgroeit dan krijg je uiteraard de Nederlandse normen en waarden geleerd en is er een duidelijk verwachtingspatroon over hoe je je leven leeft. Om hier niet direct in te vervallen of misschien zelfs een andere keuze te maken, wilden we weg uit Nederland. Weg om onze gedachten op een rij te zetten en weg om andere normen, waarden en paden te leren kennen.

Op het moment van vertrek waren wij beiden zesentwintig, Margit had dat jaar haar studie Geneeskunde afgerond en ik werkte fulltime in een eetbar. Hoewel we allebei een totaal andere achtergrond/geschiedenis hebben, denken we hetzelfde over onze toekomst en vullen we die heel graag samen in.

Eenmaal terugkomen in Nederland, Groningen om precies te zijn, willen we graag onze eigen buurthuisbar starten. Een plek voor de buurt om bewust te worden van alles wat in andere landen of culturen misschien heel normaal is maar wat we in Nederland soms vergeten. Een plek waar we mensen bewust willen maken van hun gedachten over tijd, maatschappij, familie, creativiteit, filosofie en geld. En een plek waar we kunnen samen-leven.

Ondertussen zijn we bezig met ons grote mensen leven in Groningen vorm te geven en gebeurt er even niet zo veel op deze website. Wie weet volgt er nog een nieuw avontuur of een nieuw project, dan horen jullie van ons!