Ik weet slechts een ding, dat ik niets weet. - Socrates

Pasport size

Pasport size 1 Soms zijn de “normale” dingen hier zó’n avontuur!

We wilden voor Cardy pasfotootjes laten maken voor het visum voor Malawi. Toen we door Dar Es Salaam heen liepen kwamen we op straat meerdere “pasport size” bordjes tegen. Net als met vele andere bordjes was het niet echt duidelijk waar deze precies naar verwezen, maar we besloten er eentje te volgen.

Dit bordje hing aan de muur op de hoek van een steegje. We liepen het eerste winkeltje in om te vragen of we er foto’s konden laten maken. Zoals meestal word je precies op het moment dat je ernaar vraagt iemand toegewezen die met je meeloopt tot aan de plek waar je naar vraagt. Soms is het de persoon zelf die met je meeloopt, soms wordt er een kind met je meegestuurd. Soms loopt diegene met je mee naar de overkant van het steegje (wijzen is te ver), soms loopt hij of zij een half uur met je mee.

Pasport size 2Dit keer was het een van de klanten uit het winkeltje en viel de afstand mee: verder het steegje in, langs de barbecues vol met chicken & chips, de hoek om en tádá: pasport size.

Het leukste gedeelte vond ik het photo shoppen op de laptop: keurig werden alle slierten van Cardy zijn lange haar weggeknipt voor de juiste foto!

Margit.

Nog geen commentaren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Mee doen met de Tien geboden?

Wij zijn Margit en Cardy en hebben in november 2014 besloten om voor onbepaalde tijd door Afrika te reizen. Mei 2015 zijn wij vertrokken. We hebben deze keuze gemaakt omdat we samen willen uitzoeken hoe we, bij terugkomst, ons leven willen gaan leiden.

Als je in Nederland opgroeit dan krijg je uiteraard de Nederlandse normen en waarden geleerd en is er een duidelijk verwachtingspatroon over hoe je je leven leeft. Om hier niet direct in te vervallen of misschien zelfs een andere keuze te maken, wilden we weg uit Nederland. Weg om onze gedachten op een rij te zetten en weg om andere normen, waarden en paden te leren kennen.

Op het moment van vertrek waren wij beiden zesentwintig, Margit had dat jaar haar studie Geneeskunde afgerond en ik werkte fulltime in een eetbar. Hoewel we allebei een totaal andere achtergrond/geschiedenis hebben, denken we hetzelfde over onze toekomst en vullen we die heel graag samen in.

Eenmaal terugkomen in Nederland, Groningen om precies te zijn, willen we graag onze eigen buurthuisbar starten. Een plek voor de buurt om bewust te worden van alles wat in andere landen of culturen misschien heel normaal is maar wat we in Nederland soms vergeten. Een plek waar we mensen bewust willen maken van hun gedachten over tijd, maatschappij, familie, creativiteit, filosofie en geld. En een plek waar we kunnen samen-leven.

Ondertussen zijn we bezig met ons grote mensen leven in Groningen vorm te geven en gebeurt er even niet zo veel op deze website. Wie weet volgt er nog een nieuw avontuur of een nieuw project, dan horen jullie van ons!