Ik weet slechts een ding, dat ik niets weet. - Socrates

Opvoeding Margit: We zijn allemaal Aunty

Mphunzi Church 5 (0.2 mb)Wanneer ik vanuit Afrika aan opvoeding denk, denk ik aan voorvallen op straat. Hoe ik door een vreemde “Aunty” genoemd word, hoe velen een “brother from a different mother” zijn, dat oudere vrouwen (ik incluis) met “Mama” aangesproken worden: “Familie” lijkt minstens zo veel te maken te hebben met wie je in je leefomgeving tegenkomt als met de daadwerkelijke bloedbanden.

Dat helpt mij eraan herinneren dat je ook voor kinderen die niet je eigen kinderen zijn (als kinderen überhaupt al van jou kunnen zijn), een ouder bent. Ook wanneer je zelf nog maar net kind-af bent: ik weet namelijk niet of ik een kind of een ouder ben, waarschijnlijk hang ik er momenteel ergens tussenin. Of ben je vanaf een bepaalde leeftijd beide? Hoe dan ook: voor kinderen ben ik een ouder.

Dat opvoeding groots en belangrijk is, staat vast. Een leven zonder opvoeding bestaat niet: ieder kind word opgevoed. Als je in de aanwezigheid van een kind bent, als genetische moeder of vader of anders, voed je op. Door een voorbeeld te geven, door iets te doen of iets te laten. Het kind zal het gedrag van de grote mensen om zich heen registreren en in die zin is ieder groot mens een ouder voor het kind.

Ik besefte mij voor het eerst hoe belangrijk ouders voor mijn opvoeding en vorming zijn geweest toen ik het boek “Ik ben o.k. Jij bent o.k.” las. Mijn moeder (hoe toepasselijk) had mij dit boek meegegeven toen ik een reis ging maken, zo’n drie jaar geleden. Het boek vertelt hoe ieder een Ouder, een Kind en een Volwassene in zich heeft, hoe je kunt onderzoeken waar het Ouder en Kind door gevormd zijn en hoe je de inhoud van die twee kunt gebruiken om je eigen Volwassene te creëren. Volgens het boek ontstaat de Ouder door indrukken die je als kind krijgt van alle ouderfiguren om je heen, inclusief “de maatschappij” als ouderfiguur.

Toen ik “mijn Ouder” onderzocht, kwam ik van alles en nog wat tegen. Regels en richtlijnen over hoe je een kaartspel speelt, hoe je gehaktballen maakt, dat roken ongezond is, dat je in de zomer op zomervakantie gaat. Dingen die ik van mijn vader of moeder heb geleerd. Maar er zijn ook andere regels in mijn Ouder terecht gekomen: dat je na je middelbare school gaat studeren, dat je er niet bij hoort als je in het weekend niet gaat stappen, dat je saai bent als je niet af en toe een bijzondere reis maakt, dat koffie bij de Starbucks het lekkerste is (of juist niet), dat succes betekent dat je zowel slim als mooi als rijk als aardig als interessant tegelijk bent. Regels die ik uit de wereld om mij heen heb opgenomen en op jonge leeftijd (onbewust) heb geïntegreerd in mijn zijn, die ik nu zo veel mogelijk bewust probeer te onderzoeken.

Leefregel?

Opvoeding zit dus overal, maar ouders spelen de hoofdrol. In mijn herinnering hebben mijn ouders mij maar een paar niet te overtreden regels meegegeven (niet liegen was daar een van) en bestond de rest van de opvoeding uit waarden. Als ik terugkijk op mijn opvoeding ben ik tevreden en dankbaar om die waardevolle omgeving waarin ik heb mogen opgroeien. De leefregel die ik voor mijzelf wil hanteren in de opvoeding vanuit de ouder laat ik dan ook aansluiten bij wat mijn vader onlangs op onze site schreef: “Goed lijkt mij een opvoeding die de waarde centraal stelt maar volop ruimte geeft er zelf een eigen norm voor te ontwikkelen.”.

Margit.

 

Margit schrijft over opvoeding naar aanleiding van het thema Opvoeding. Eerder plaatsten we al een gedicht over opvoeding, een inzending van Theo (pseudoniem), de inzending van Henk over waarden en normen en de inzending van Elisabeth over “voeden” “opdat”. Meer weten of mee doen? Hier kun je meer lezen over het hoe en wat van de Tien geboden en als je alle inzendingen in je mail wilt vangen, kun je je e-mail adres links bovenin op onze site achterlaten.

2 commentaren

  1. Zusje
    29 maart 2016    

    Mooi! En herkenbaar. Kus

  2. Joke
    29 maart 2016    

    Menigeen zou willen, dat zijn of haar kind zo over hem of haar zou schrijven. Hier kunnen veel mensen een voorbeeld aan nemen, ik merk bij het lezen dat je van je ouders een ding heel veel heb mee gekregen en dat is … liefde.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Mee doen met de Tien geboden?

Wij zijn Margit en Cardy en hebben in november 2014 besloten om voor onbepaalde tijd door Afrika te reizen. Mei 2015 zijn wij vertrokken. We hebben deze keuze gemaakt omdat we samen willen uitzoeken hoe we, bij terugkomst, ons leven willen gaan leiden.

Als je in Nederland opgroeit dan krijg je uiteraard de Nederlandse normen en waarden geleerd en is er een duidelijk verwachtingspatroon over hoe je je leven leeft. Om hier niet direct in te vervallen of misschien zelfs een andere keuze te maken, wilden we weg uit Nederland. Weg om onze gedachten op een rij te zetten en weg om andere normen, waarden en paden te leren kennen.

Op het moment van vertrek waren wij beiden zesentwintig, Margit had dat jaar haar studie Geneeskunde afgerond en ik werkte fulltime in een eetbar. Hoewel we allebei een totaal andere achtergrond/geschiedenis hebben, denken we hetzelfde over onze toekomst en vullen we die heel graag samen in.

Eenmaal terugkomen in Nederland, Groningen om precies te zijn, willen we graag onze eigen buurthuisbar starten. Een plek voor de buurt om bewust te worden van alles wat in andere landen of culturen misschien heel normaal is maar wat we in Nederland soms vergeten. Een plek waar we mensen bewust willen maken van hun gedachten over tijd, maatschappij, familie, creativiteit, filosofie en geld. En een plek waar we kunnen samen-leven.

Ondertussen zijn we bezig met ons grote mensen leven in Groningen vorm te geven en gebeurt er even niet zo veel op deze website. Wie weet volgt er nog een nieuw avontuur of een nieuw project, dan horen jullie van ons!