Ik weet slechts een ding, dat ik niets weet. - Socrates

Met het openbaar vervoer door Afrika

Busreis 1 Ik schreef al eens eerder hoe interessant het is om in Afrika met het openbaar vervoer te gaan. Toch wil ik het daar nog een keer over hebben :).

Want het mooiste zijn misschien nog wel de ontmoetingen die je er hebt. Zo kreeg Cardy in een overvolle bus in Ethiopië een kind op zijn schoot (die de hele busreis gewoon doorsliep), voel je soms opeens iemands hoofd op je schouder vallen of krijg je een banaan of ander eten aangeboden.

Busreis 2Gisteren kwamen we in de bus een imker tegen. Drie grote bakken vol honing en honingraat sleepte hij mee de bus in, inclusief de bijen die er af en toe nog uitvlogen. Hij brak een stukje voor ons af en liet ons proeven, mmm…

Trein 1Tot veel gelach leiden ook vaak de ontmoetingen met de mensen buiten de bus (of trein!), en dan met name de verkopers die bananen, tomaten (kilo tomaten nodig?), pinda’s, opladers, schriften, dweilen, noem maar op verkopen. Als ze je zien, beginnen ze te lachen: een mzungu (een blanke) is iets om te lachen.

Trein 2En we lachen zelf vaak terug om alles wat er om ons heen gebeurt. Zo bleek de bus van gisteren wat opstartproblemen te hebben (verrassing!), en daar hadden ze een heel inventief trucje voor: DOOM, oftewel anti-insectenspray. Vier spraybussen later (ergens de motor ingespoten), vertrok de bus. Blijkbaar werkt het.

Margit.

Nog geen commentaren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Mee doen met de Tien geboden?

Wij zijn Margit en Cardy en hebben in november 2014 besloten om voor onbepaalde tijd door Afrika te reizen. Mei 2015 zijn wij vertrokken. We hebben deze keuze gemaakt omdat we samen willen uitzoeken hoe we, bij terugkomst, ons leven willen gaan leiden.

Als je in Nederland opgroeit dan krijg je uiteraard de Nederlandse normen en waarden geleerd en is er een duidelijk verwachtingspatroon over hoe je je leven leeft. Om hier niet direct in te vervallen of misschien zelfs een andere keuze te maken, wilden we weg uit Nederland. Weg om onze gedachten op een rij te zetten en weg om andere normen, waarden en paden te leren kennen.

Op het moment van vertrek waren wij beiden zesentwintig, Margit had dat jaar haar studie Geneeskunde afgerond en ik werkte fulltime in een eetbar. Hoewel we allebei een totaal andere achtergrond/geschiedenis hebben, denken we hetzelfde over onze toekomst en vullen we die heel graag samen in.

Eenmaal terugkomen in Nederland, Groningen om precies te zijn, willen we graag onze eigen buurthuisbar starten. Een plek voor de buurt om bewust te worden van alles wat in andere landen of culturen misschien heel normaal is maar wat we in Nederland soms vergeten. Een plek waar we mensen bewust willen maken van hun gedachten over tijd, maatschappij, familie, creativiteit, filosofie en geld. En een plek waar we kunnen samen-leven.

Ondertussen zijn we bezig met ons grote mensen leven in Groningen vorm te geven en gebeurt er even niet zo veel op deze website. Wie weet volgt er nog een nieuw avontuur of een nieuw project, dan horen jullie van ons!