Ik weet slechts een ding, dat ik niets weet. - Socrates

Naivasha 8Hoewel overal in de winkels en saloons om ons heen kerstversiering hangt en kerstliederen van Boney M. worden afgespeeld, voelt 30 graden Celsius niet aan als kerst. En toch hebben we in de afgelopen week echt kerst gevierd, vooral omdat we met mijn zusje (Lauren) speciaal voor de gelegenheid in Kenia hadden afgesproken om twee weken rond te reizen.We hadden besloten om na aankomst in Nairobi meteen door te reizen naar Mombasa.

Drie keer per week vertrekt er een nachttrein van Nairobi naar Mombasa. Waar de bussen er zes tot acht uur over doen om deze afstand af te leggen, komt de trein normaal gesproken na zestien uur bommelen aan en zou ook deze zestien uur niet erg betrouwbaar zijn. Wij roken een Afrikaans avontuur.

Trein 4De laatste trein voor kerst zat vol, maar de trein op eerste kerstdag had nog plek voor ons drieën. Om de tijd te overbruggen zijn we naar Naivasha gereisd (waar we op kerstmiddagavond werden uitgenodigd om bij mensen thuis te eten) en op eerste kerstdag waren we op tijd weer terug in Nairobi: we wilden de trein immers niet missen.

Even later werden we gebeld: “The train to Mombasa is postponed to tomorrow”. De trein zou nu op tweede kerstdag om acht uur vertrekken en zestien uur later, om twaalf uur ’s middags in Mombasa aankomen. En zo vierden we eerste kerstdag per ongeluk in Nairobi: overdag in het park tussen de gezinnetjes en ’s avonds dansend in de cafés.

Trein 2De volgende dag zaten we, opnieuw op tijd, op het station. Dit keer waren we nog niet gebeld, dus we gingen ervan uit dat de trein op een gegeven moment zou vertrekken. De klok op het station stond stil op een paar minuten over twee en na een tijdje begonnen we ons af te vragen of daarmee eigenlijk de vertrektijd werd aangegeven.

Trein 3Maar tegen elfen kwam er zo waar een trein binnen! Niet veel later, om drie uur ’s nachts, reden we weg uit Nairobi. Op het moment dat ik de bovenste foto van mijn zusje maakte, zei zij: “Dit is toch wel erg hinderlijk, deze vertraging”. Pas de volgende dag, toen we met de trein ergens door Tsavo(een groot National Park ten Oosten van Nairobi) reden, kwam een treinmedewerker naar ons toe met nieuws: “We are a little bit delayed”. Kortom, we zouden niet voor het donker aankomen in Mombasa.

Trein 5We hadden een ruime cabine met vier bedden voor ons drieën en diner (deze stond gepland voor bij na het instappen in de trein, dus nu om vier uur ’s nachts), ontbijt en lunch (onverwacht ook lunch: we zaten immers nog steeds in de trein) werden in de restauratie geserveerd. Af en toe maakten we een wandelingetje, binnenin of buiten de trein, afhankelijk van of hij reed of stilstond. Hier en daar maakten we een kletspraatje, maar vooral hebben we heel veel uit het raam gehangen: met een gemiddelde snelheid van 25 kilometer per uur kun je immers veel olifanten, aapjes en zebra’ zien!

Trein 8Twintig uur na vertrek en eenenvijftig uur na het geplande vertrek, kwam de trein aan in Mombasa. Dit tempo heeft meteen het tempo van de rest van onze reis bepaald, een van de redenen dat jullie nu pas weer iets van ons horen. We willen, een beetje verlaat, iedereen nog een hele fijne kerst wensen en vooral ook een heel goed nieuw jaar. Morgen horen jullie opnieuw wat van ons voor de Tien geboden!

Trein 10En wie weet vier jij de volgende keer kerst (of Pasen, of Hemelvaart) ergens met ons in Afrika… 😉

Trein 11

Liefs,

Margit

2 commentaren

  1. Renate
    31 december 2015    

    Jambo!!!! Geweldig verhaal en herkenbaar, we waren in 1983 6 weken in Kenia. Vergeet Lamu niet. Toen een avontuur met een bus. Bus kapott wachten op ee nieuwe…je kent het wel. Fijne jaarwisseling
    Groet Renate

    • 31 december 2015    

      Habari!
      Lamu slaan we helaas over, zover noordelijk is momenteel wat onveilig. Maar we stappen zo op een bootje naar Wasini, dat wordt een ver familie-lid van Lamu genoemd! Ik denk dat Kenia sinds die tijd behoorlijk veranderd is, lijkt me leuk om daar een keer wat meer over te horen!

      Fijne jaarwisseling

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Mee doen met de Tien geboden?

Wij zijn Margit en Cardy en hebben in november 2014 besloten om voor onbepaalde tijd door Afrika te reizen. Mei 2015 zijn wij vertrokken. We hebben deze keuze gemaakt omdat we samen willen uitzoeken hoe we, bij terugkomst, ons leven willen gaan leiden.

Als je in Nederland opgroeit dan krijg je uiteraard de Nederlandse normen en waarden geleerd en is er een duidelijk verwachtingspatroon over hoe je je leven leeft. Om hier niet direct in te vervallen of misschien zelfs een andere keuze te maken, wilden we weg uit Nederland. Weg om onze gedachten op een rij te zetten en weg om andere normen, waarden en paden te leren kennen.

Op het moment van vertrek waren wij beiden zesentwintig, Margit had dat jaar haar studie Geneeskunde afgerond en ik werkte fulltime in een eetbar. Hoewel we allebei een totaal andere achtergrond/geschiedenis hebben, denken we hetzelfde over onze toekomst en vullen we die heel graag samen in.

Eenmaal terugkomen in Nederland, Groningen om precies te zijn, willen we graag onze eigen buurthuisbar starten. Een plek voor de buurt om bewust te worden van alles wat in andere landen of culturen misschien heel normaal is maar wat we in Nederland soms vergeten. Een plek waar we mensen bewust willen maken van hun gedachten over tijd, maatschappij, familie, creativiteit, filosofie en geld. En een plek waar we kunnen samen-leven.

Ondertussen zijn we bezig met ons grote mensen leven in Groningen vorm te geven en gebeurt er even niet zo veel op deze website. Wie weet volgt er nog een nieuw avontuur of een nieuw project, dan horen jullie van ons!