Ik weet slechts een ding, dat ik niets weet. - Socrates

DSC_2175 (2)

Ethiopië. Wat een worsteling was dit voor ons. Niet zozeer omdat Ethiopië moeilijk is maar vooral omdat Ethiopië niet zo bij ons past. Althans niet binnen de rol die we nu vervullen. De nomaden rol. Ethiopiërs lijken misschien wel een beetje op Zeeuwen en Groningers. Stugge mensen. Ze kijken de kat uit de boom en proberen voor henzelf zoveel mogelijk te halen uit een contact. Het zijn goeie handelaren. En dat botst met onze ambitie voor naïviteit.

Wat we van veel mensen om ons heen horen, Ethiopiers en Forengjie, is dat Ethiopiers moeten ontdooien. Dat wanneer je ze langer kent je een goed, eerlijk, vriendschappelijk en dus ook naïef contact met ze kunt hebben. Ze hebben dus alleen even de tijd nodig en die hebben wij weer wat minder. Dat maakt, ondanks dat dit een prachtig land is, dat wij het hier lastig hebben gehad. En uiteraard hebben we hier ook fijne mensen ontmoet en leuke contacten gehad, hebben we genoten van alle mooie vogels en de Simeon Mountains.

DSC_2045 (2)

Ik denk dat als je naar Ethiopië komt met een vakantie-instelling dat je het geweldig gaat vinden. Hele diverse natuur en vooral de vogels zijn heel kleurrijk. Wij hebben zelfs maar een fractie van het land gezien; de uitgegraven kerken in Lalibella, het eeuwen oude stadje Aksum, de stammen in het zuiden en een aantal natuurparken hebben wij aan ons voorbij laten gaan. Het is geen duur land en een vliegticket van Amsterdam naar Addis is ook niet zo duur. Laat je dus niet afschrikken door ons gebrek aan enthousiasme!

KoffieceremonieVoor de wilde plannen in de toekomst in Nederland heb ik hier wel hele goede ideeën opgedaan. Wat ik hier heerlijk vind om te zien is de berusting in de tijd die ze hier hebben. Over de koffie ceremonie zeggen ze hier dat deze alle zintuigen prikkelt. Allereerst de ogen, door het mooie tafereeltje. Daarna de neus, door de koffiebonen die voor je neus gebrand worden. Als derde je huid die het popcorn en het koffiekopje (waarvan de koffie er nogal eens overheen gaat omdat ze deze tot het randje toe vol doen en je dus je handen brand) in je handen. Je gehoor wordt geprikkeld door het branden van de koffiebonen. Deze poppen namelijk net zoals mais tot popcorn popt, dit noem je een crack. Daarnaast worden de koffie bonen met een “stamper” ritmisch “gemalen” worden. En als allerlaatste, na drie kwartier tot een uur, komen eindelijk je smaakpapillen in aanraking met de koffie. In de tussentijd eet je samen met een groepje wat popcorn en klets je over onbenullige en benullige dingen.

Yirg Alem 4Ik vind het belang van hetonbelangrijke zo mooi. Want waarom niet even de tijd nemen, ook voor het proces van het kopje koffie! Ditzelfde heb ik bij de injera huizen, waar je voor 18?!!! Birr (23 Birr is nog net geen euro) een lekkere verse lunch kunt krijgen. Nou snap ik wel dat de oorzaak van hogere prijzen in Nederland te maken hebben met inkoop, huur en personeelskosten. Maar toch, de cultuur dat ons eten vooral exclusief moet zijn, die zou ik wel eens willen onderzoeken. Met exclusief bedoel ik dat ons eten aan dezelfde hoge standaard moet voldoen als de standaard die we onszelf aanmeten. En die ligt voor onszelf al vaak veel te hoog!

Wat is dan de conclusie? Op naar Zuid-Afrika!

Cardy

1 commentaar

  1. Lauren
    5 oktober 2015    

    Een ervaring rijker. Nu weer door naar het nieuwe avontuur! Nog één nachtje!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Mee doen met de Tien geboden?

Wij zijn Margit en Cardy en hebben in november 2014 besloten om voor onbepaalde tijd door Afrika te reizen. Mei 2015 zijn wij vertrokken. We hebben deze keuze gemaakt omdat we samen willen uitzoeken hoe we, bij terugkomst, ons leven willen gaan leiden.

Als je in Nederland opgroeit dan krijg je uiteraard de Nederlandse normen en waarden geleerd en is er een duidelijk verwachtingspatroon over hoe je je leven leeft. Om hier niet direct in te vervallen of misschien zelfs een andere keuze te maken, wilden we weg uit Nederland. Weg om onze gedachten op een rij te zetten en weg om andere normen, waarden en paden te leren kennen.

Op het moment van vertrek waren wij beiden zesentwintig, Margit had dat jaar haar studie Geneeskunde afgerond en ik werkte fulltime in een eetbar. Hoewel we allebei een totaal andere achtergrond/geschiedenis hebben, denken we hetzelfde over onze toekomst en vullen we die heel graag samen in.

Eenmaal terugkomen in Nederland, Groningen om precies te zijn, willen we graag onze eigen buurthuisbar starten. Een plek voor de buurt om bewust te worden van alles wat in andere landen of culturen misschien heel normaal is maar wat we in Nederland soms vergeten. Een plek waar we mensen bewust willen maken van hun gedachten over tijd, maatschappij, familie, creativiteit, filosofie en geld. En een plek waar we kunnen samen-leven.

Ondertussen zijn we bezig met ons grote mensen leven in Groningen vorm te geven en gebeurt er even niet zo veel op deze website. Wie weet volgt er nog een nieuw avontuur of een nieuw project, dan horen jullie van ons!