Ik weet slechts een ding, dat ik niets weet. - Socrates

Het grote mensen leven

Cardy & ik

Ondertussen alweer een half jaar terug in Nederland en we beginnen onze draai weer wat te vinden, ons grote mensen leven in Nederland begint vorm te krijgen. Behalve alle rijkdom aan herinneringen van de ontmoetingen en schoonheid in Afrika, de ervaring om het eens allemaal niet te weten en te zien dat het leven ook dan goed komt en je niet “verdwijnt”, plus het gegeven dat mijn vriend en ik dag in dag uit samen in een tent hebben gewoond en elkaar of de tent niet hebben opgegeten… Behalve al dit moois hebben we nog twee overblijfsels van onze reis die we graag met jullie delen: een filmpje over mijn […]

LEES VERDER

Help! Ik weet wat ik wil worden!

Wasini 13

Tjeempie, hoe leg ik nou iets uit waar zó’n onwijs proces aan vooraf is gegaan. Een proces van open deuren doorlopen, vanzelfsprekendheden versprekelen en vooral heel veel dingen loslaten, leeg laten, om er de enige juiste invulling aan te kunnen geven. Onlangs schreef ik in een mail naar een vriendin het volgende, over een gesprek met een andere vriendin (om het allemaal lekker makkelijk te houden): “En waar hebben we het dan precies over gehad? Eigenlijk vooral over de druk van de verwachtingen die we voelen rondom de opvolging van onze opleiding, de grote mensen baan op weg naar specialisatie, en het hele leven dat daarbij komt kijken, daarbij hoort. […]

LEES VERDER

Op ontdekkingsreis

Op pad - langwerpig

25 jaar oud voelt als een mooie leeftijd om het grote mensen leven te beginnen. Immers is dit het jaar waarin ik mijn eerste grote mensen baan heb gekregen, afgestudeerd ben als basisarts, ben gaan samen wonen, voor het eerst in mijn leven (een beetje) filosofie ben gaan studeren en waarin ik ga emigreren. Genoeg grote mensen dingen. Maar vooral voelt het als het jaar waarin er een overgang plaatsvindt van het ene leven naar het volgende. Het ene leven, het leven tot nu toe, is het leven dat als het ware als vanzelfsprekend voortvloeide uit de startplek van mijn leven. Dat wil zeggen, het was een logisch vervolg op […]

LEES VERDER

Margit

Mama Afrikana - bewerkt langwerpig

Bij het maken van een blog hoort dat je een “Over mij” stukje schrijft. Hierop word ik herhaaldelijk gewezen wanneer ik tussen de “How to write a blog” artikelen verzeild raak. Maar hoe schrijf je in het kort iets over jezelf dat voor je gevoel ook aansluit op wie je bent? “I have no special talent. I am only passionately curious” – Albert Einstein Als kind zat ik liever in een boom een boek te lezen, dan dat ik met leeftijdsgenoten om zou gaan. Een goed gesprek met ouders of andere volwassene, dat kon mij dan weer wel interesseren. Lang heb ik gedacht dat ik door mijn behoefte aan hersenspinsels en ‘goede […]

LEES VERDER

Het hoge woord is eruit: Afrika.

Afrikaartje - langwerpig

Maar waarom Afrika? Eerlijk gezegd weet ik dit niet zo goed. Op twintigjarige leeftijd raakte ik plots gefascineerd door het idee dat Afrika zo dichtbij ligt, maar zo ver weg lijkt. Het enige dat ik van dit continent af wist was dat het “zwart” en “arm” was, wij “wit” en “rijk”. Hoe kon een groep mensen die zo dichtbij ons woont, zo van ons verschillen? Of, viel het wel mee met de verschillen? Sinds die vraag zich in mijn gedachten genesteld heeft, ben ik naar Kameroen, Malawi en Oeganda gereisd. Deze reizen hebben alleen maar geleid tot des te meer vragen. In de eerste instantie dacht ik dat de verschillen […]

LEES VERDER

Mee doen met de Tien geboden?

Wij zijn Margit en Cardy en hebben in november 2014 besloten om voor onbepaalde tijd door Afrika te reizen. Mei 2015 zijn wij vertrokken. We hebben deze keuze gemaakt omdat we samen willen uitzoeken hoe we, bij terugkomst, ons leven willen gaan leiden.

Als je in Nederland opgroeit dan krijg je uiteraard de Nederlandse normen en waarden geleerd en is er een duidelijk verwachtingspatroon over hoe je je leven leeft. Om hier niet direct in te vervallen of misschien zelfs een andere keuze te maken, wilden we weg uit Nederland. Weg om onze gedachten op een rij te zetten en weg om andere normen, waarden en paden te leren kennen.

Op het moment van vertrek waren wij beiden zesentwintig, Margit had dat jaar haar studie Geneeskunde afgerond en ik werkte fulltime in een eetbar. Hoewel we allebei een totaal andere achtergrond/geschiedenis hebben, denken we hetzelfde over onze toekomst en vullen we die heel graag samen in.

Eenmaal terugkomen in Nederland, Groningen om precies te zijn, willen we graag onze eigen buurthuisbar starten. Een plek voor de buurt om bewust te worden van alles wat in andere landen of culturen misschien heel normaal is maar wat we in Nederland soms vergeten. Een plek waar we mensen bewust willen maken van hun gedachten over tijd, maatschappij, familie, creativiteit, filosofie en geld. En een plek waar we kunnen samen-leven.

Ondertussen zijn we bezig met ons grote mensen leven in Groningen vorm te geven en gebeurt er even niet zo veel op deze website. Wie weet volgt er nog een nieuw avontuur of een nieuw project, dan horen jullie van ons!