Ik weet slechts een ding, dat ik niets weet. - Socrates

Joepie, de nieuwe vloer is af!

Floor Asiakwa 1 (2)

Eenmaal aangekomen in het hotel waar we de komende dagen een internationale bijeenkomst zullen hebben, komt er opeens iemand op mij afstormen. Het is auntie Becky! Zo’n blijdschap heb ik in tijden niet gezien. We hadden allebei niet verwacht elkaar hier, in Lilongwe, Malawi, zo snel alweer tegen te komen. En ik had nooit verwacht wat ze mij vertelde, toen ik vroeg hoe het ging met de vloer. Die was al lang af! Zodra het geld was over gekomen, is de vloer gelegd. Gelukkig had ze foto’s bij zich, die jullie hier kunnen zien. Nog eenmaal, dank jullie wel allemaal! Voor het mogelijk maken van deze vloer (en die onwijze […]

LEES VERDER

Mijn laatste week in Ghana voor FCF

Rebecca, Esther en ik - Asiakwa (2)

  Hier kun je mijn laatste bericht over mijn werk voor FCF in Ghana lezen !

LEES VERDER

Ouderwets wassen

Wasbak (2)

Vanmorgen eerst yoga, toen hardgelopen en vervolgens heel langzaam mijn haar en lichaam gewassen. Ik kwam er onder de douche achter dat er geen stromend water was. Gisteren nog wel, maar bij vlagen blijkbaar niet en vanmorgen dus ook niet. Gelukkig zijn ze er hier op voorbereid en staan er verspreid door het huis altijd een paar regentonnen gevuld met water. Het wassen en vooral het haar wassen, duurt dan wat langer. Dus toen moest de Village Director wat langer wachten voordat ik klaar was voor het ontbijt. De Village Director van dit dorp heeft besloten dat het zijn taak is om mij bij iedere maaltijd gezelschap te houden. Als […]

LEES VERDER

Waar is Wallie?

Waar is Wallie

Afgelopen weekend lukte het mij om een van de tantes van dit SOS Children’s Village aan de jurk te trekken toen ze onderweg was naar town (Kumasi) om de wekelijkse inkopen op de markt te gaan doen. “Can I come?”, vroeg ik. En ja, dat mocht. De reis er naartoe was al genieten (ik ben stiekem erg verliefd op het openbaar vervoer van Afrika, hoe onverstandig ook, maar daarover later een keer meer), waarop mij een waar avontuur te wachten stond: Waar is Wallie? Wallie is in dit geval auntie Susy, de vrouw in de jurk gemaakt van een groen oranje stof. Kijk! Daar staat ze! Helemaal rechts. Boter, melk […]

LEES VERDER

Een rondje Save my Mother in Ghana

Vrouwen bij de outreach - Asiakwa (2)

Hier vind je een nieuw bericht over mijn werk voor FCF in Ghana!  

LEES VERDER

Aunty Beckie

Asiakwa Health Center 3

Lieve mensen, een berichtje van auntie Becky om jullie allemaal te bedanken: God has bless our facility – Asiakwa Health Centre – through you (all those who contributed to mend our Maternity block). The head of the facility and the entire management would like to express our profound gratitude. God richly bless you. Rebecca Bantey

LEES VERDER

That’s a whole mouth of Fufu!

Fufu 8

“That’s a whole mouth of Fufu!”, grapt Ahmed wanneer ik hem voordoe hoe je mijn volledige naam in het Nederlands uitspreekt. Fufu is een van de belangrijkste lokale gerechten. Dus vroeg ik Shine of ze mij wilde laten zien hoe ze dit klaar maken. De Fufu wordt geserveerd met een ‘soup’, die Shine hier aan het voorbereiden is. Ze gooit uit, tomaat en rode pepers samen met vrij veel water door de blender totdat het een sap wordt. Hierna zeeft ze het en gaat het de pan in en het vuur op. Ondertussen pelt een van de dochters de cassave en de plantaan, die straks de daadwerkelijke Fufu gaan maken. […]

LEES VERDER

Are you a zebra?

Ahmed and Magdalena

Vorig weekend had ik gezelschap van Magdalena en Ahmed in het guesthouse van Kumasi. We hebben aardig wat tijd met zijn drieën in de auto doorgebracht en dit bleek altijd het juiste moment voor Ahmed om zijn gouden grapjes uit de mouw te schudden. Bij deze wil ik er eentje ter eren van mijn lieve nieuwe vrienden met jullie delen. “So there is this driver, you know? And he is about to make a looong journey.”, vertelt Ahmed geanimeerd. While driving through Africa, at a certain moment he has to slow his speed because there is this lion crossing. He is making himself angry about the slowness with which the […]

LEES VERDER

Afrikaartjes uit Ghana

Afrikaartjes Ghana - langwerpig

“Which one?”, vraagt de mevrouw achter de balie als ik haar vertel dat ik de Afrikaartjes naar Nederland wil sturen. “Which Netherlands? We have several.” Gelukkig is Shine er om mij met de post te helpen. Ik vertel haar dat alle kaarten voor Nederland bedoeld zijn, behalve eentje die naar England moet. “Which one?” vraagt zij mij. Ze bedoelt welk kaartje. “The one that says England”, leg ik haar uit. Uiteindelijk is het natuurlijk allemaal goed gekomen en lopen Shine en ik naar buiten om nog een foto te maken van de kluisjes die de muren van het postkantoor vullen. Dit zijn de brievenbussen van de inwoners van Kumasi, vertelt […]

LEES VERDER

Wie helpt ons auntie Becky te helpen?

Maternity 1

Dit is Rebecca Bantey, een 42-jarige verpleegkundige in het Health Center van Asiakwa en de directrice van ditzelfde gezondheidscentrum. Dit laatste betekent dat ze tevens als Health Director verantwoordelijk is voor de Ghana Health Service in de vier sub districten om Asiakwa heen. Zij is een van de twee verpleegkundigen met wie ik woensdag 85 vrouwen heb gescreend voor baarmoederhalskanker. Ik was erg onder de indruk van haar passie, inzet en kunde, zowel bij het Save my Mother programma als in haar rol in het Health Center. Dit Health Center is jaren geleden opgebouwd met behulp van een gift van een meneer uit de buurt. Dit individu is ondertussen een […]

LEES VERDER

Mee doen met de Tien geboden?

Wij zijn Margit en Cardy en hebben in november 2014 besloten om voor onbepaalde tijd door Afrika te reizen. Mei 2015 zijn wij vertrokken. We hebben deze keuze gemaakt omdat we samen willen uitzoeken hoe we, bij terugkomst, ons leven willen gaan leiden.

Als je in Nederland opgroeit dan krijg je uiteraard de Nederlandse normen en waarden geleerd en is er een duidelijk verwachtingspatroon over hoe je je leven leeft. Om hier niet direct in te vervallen of misschien zelfs een andere keuze te maken, wilden we weg uit Nederland. Weg om onze gedachten op een rij te zetten en weg om andere normen, waarden en paden te leren kennen.

Op het moment van vertrek waren wij beiden zesentwintig, Margit had dat jaar haar studie Geneeskunde afgerond en ik werkte fulltime in een eetbar. Hoewel we allebei een totaal andere achtergrond/geschiedenis hebben, denken we hetzelfde over onze toekomst en vullen we die heel graag samen in.

Eenmaal terugkomen in Nederland, Groningen om precies te zijn, willen we graag onze eigen buurthuisbar starten. Een plek voor de buurt om bewust te worden van alles wat in andere landen of culturen misschien heel normaal is maar wat we in Nederland soms vergeten. Een plek waar we mensen bewust willen maken van hun gedachten over tijd, maatschappij, familie, creativiteit, filosofie en geld. En een plek waar we kunnen samen-leven.

Ondertussen zijn we bezig met ons grote mensen leven in Groningen vorm te geven en gebeurt er even niet zo veel op deze website. Wie weet volgt er nog een nieuw avontuur of een nieuw project, dan horen jullie van ons!