Ik weet slechts een ding, dat ik niets weet. - Socrates

Bedeltjes 6Een vriendin van mij vertelde mij eens, dat je om bepaalde dingen gewoon kunt vragen. Veel mensen willen namelijk ook wel geven.

Voor het verzamelen van de inhoud van de Afrikaartjes, blijkt dit vaak een gouden tip. Zo spendeerde ik deze week een ochtend met mijn huidige buurman en buurvrouw in hun parelhoenderhok, om de aller prachtigste veren bij elkaar te zamelen. Ik vroeg mijn buurman of ik er misschien een paar mocht hebben en na wat gezamenlijk speurwerk, liep ik er met 75 veren in mijn hand weer weg!

Bedeltjes 5Bedeltjes 4En zo gebeurde het ook dat Cardy en ik onze zaterdagochtend met een groepje Zambiaase mannen in hun werkplaats doorbrachten, nadat ik ze gevraagd had om iets voor mij te maken.

Toen ik vier jaar geleden voor een paar maanden naar Malawi vertrok, wilde ik heel graag iets kleins van al mijn lieve vrienden en familie om mij heen met mij mee nemen. En zo ontstond mijn bedelarmband: aan een touwtje knoopte ik alle lieve, kleine, mooie bedeltjes die ik van vrienden en familie ontving. Ook dit keer heb ik er voor vertrek een paar bij gekregen, om de ‘groep’ weer compleet te maken en met mij mee te dragen.

Bedeltjes 3Bedeltjes 2Heel af en toe neem ik een bedeltje mee van een reis. En zo kwam ik op het idee om in de mooie Zambiaanse munten die ik had gevonden, gaatjes te laten maken voor Afrikaanse bedeltjes. Zie hier het resultaat van de trotse maker: twintig Zambiaanse bedeltjes!

Bedeltjes 7Lieve Afrikaartjes ontvangers, ik hoop dat jullie er blij mee zullen zijn!

Liefs,

Margit.

 

P.s. zou je ook een Afrikaanse bedeltje willen ontvangen? Plaats hieronder een reactie!

2 commentaren

  1. Janneke
    15 augustus 2015    

    Zoveel hartjes voor dit idee!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Mee doen met de Tien geboden?

Wij zijn Margit en Cardy en hebben in november 2014 besloten om voor onbepaalde tijd door Afrika te reizen. Mei 2015 zijn wij vertrokken. We hebben deze keuze gemaakt omdat we samen willen uitzoeken hoe we, bij terugkomst, ons leven willen gaan leiden.

Als je in Nederland opgroeit dan krijg je uiteraard de Nederlandse normen en waarden geleerd en is er een duidelijk verwachtingspatroon over hoe je je leven leeft. Om hier niet direct in te vervallen of misschien zelfs een andere keuze te maken, wilden we weg uit Nederland. Weg om onze gedachten op een rij te zetten en weg om andere normen, waarden en paden te leren kennen.

Op het moment van vertrek waren wij beiden zesentwintig, Margit had dat jaar haar studie Geneeskunde afgerond en ik werkte fulltime in een eetbar. Hoewel we allebei een totaal andere achtergrond/geschiedenis hebben, denken we hetzelfde over onze toekomst en vullen we die heel graag samen in.

Eenmaal terugkomen in Nederland, Groningen om precies te zijn, willen we graag onze eigen buurthuisbar starten. Een plek voor de buurt om bewust te worden van alles wat in andere landen of culturen misschien heel normaal is maar wat we in Nederland soms vergeten. Een plek waar we mensen bewust willen maken van hun gedachten over tijd, maatschappij, familie, creativiteit, filosofie en geld. En een plek waar we kunnen samen-leven.

Ondertussen zijn we bezig met ons grote mensen leven in Groningen vorm te geven en gebeurt er even niet zo veel op deze website. Wie weet volgt er nog een nieuw avontuur of een nieuw project, dan horen jullie van ons!