Ik weet slechts een ding, dat ik niets weet. - Socrates

Health Center GhanaDit is Rebecca Bantey, een 42-jarige verpleegkundige in het Health Center van Asiakwa en de directrice van ditzelfde gezondheidscentrum. Dit laatste betekent dat ze tevens als Health Director verantwoordelijk is voor de Ghana Health Service in de vier sub districten om Asiakwa heen. Zij is een van de twee verpleegkundigen met wie ik woensdag 85 vrouwen heb gescreend voor baarmoederhalskanker. Ik was erg onder de indruk van haar passie, inzet en kunde, zowel bij het Save my Mother programma als in haar rol in het Health Center.

Asiakwa Health Center Dit Health Center is jaren geleden opgebouwd met behulp van een gift van een meneer uit de buurt. Dit individu is ondertussen een oude man geworden en kan de kliniek financieel helaas niet meer ondersteunen. Wat betekent dat er niets gedaan wordt aan het gebouw en de voorzieningen, een verantwoordelijkheid die de Ghana Health Service niet op zich neemt. Of niet op zich kan nemen, wegens gebrek aan financiële middelen.

Asiakwa Health Center Rebecca, of ‘Aunty Beckie’, doet zo af en toe zelf wat geld bij als zij kan (zoals ze ook voor de patiënten doet die de taxi naar het ziekenhuis niet kunnen betalen, maar met spoed geholpen moeten worden) en probeert om op andere manieren fondsen te werven. Ze liet mij de vloer van de ‘Maternity’ zien, de afdeling waar de moeders bevallen en daarna uitrusten. Haar prioriteit ligt momenteel bij het vervangen van deze vloer, wanneer ze het geld ervoor heeft.

Health Center GhanaIk heb haar gevraagd om uit te zoeken hoeveel geld ze ongeveer nodig denkt te hebben. Ze heeft het werk voor een nieuwe vloer laten taxeren, wat neerkomt op 3,000 Ghanese Cedi. Oftewel, 680 Europese Euro’s momenteel. Hoewel Cardy en ik in de eerste instantie in gedachten hadden om individuen te helpen die met een klein bedrag hun eigen leven op een hoger plan kunnen trekken, wil ik mij graag inzetten voor een bijdrage aan het werk van Rebecca.

Maternity 3

Weet iemand hoe wij auntie Beckie zouden kunnen helpen?

Margit

6 commentaren

  1. marjan
    31 mei 2015    

    Als nou eens 70 mensen 10 euro willen geven, dan ben je er. Het is eigenlijk zo simpel …
    Ik bied 10 euro, wie volgt?

    • Arjan
      31 mei 2015    

      ik doe er twee, dus 20 euro
      Arjan

  2. Lauren
    2 juni 2015    

    Ingrid en ik doen ook 10 euro dus dat maakt al 50 euro! Wie nog meer?

    • 2 juni 2015    

      Lieve mensen,

      Dank jullie voor jullie lieve reacties (ook op Facebook) en donaties!

      Sorry dat mijn antwoord wat later komt. Samen met Cardy heb ik er veel over nagedacht hoe wij auntie Becky het beste kunnen helpen. Uiteindelijk hebben we voor nu voor de meest voor de hand liggende oplossing gekozen: het bedrag voor de vloer van de Maternity ward zullen we naar haar overmaken vanuit ons ‘startkapitaal’. Jullie donaties en opbrengsten van volgende acties kunnen dit potje dan weer aanvullen voor anderen die we in de toekomst van plan zijn te gaan helpen.

      Uiteraard horen jullie het van mij zodra de vloer is gelegd…

      Zo en nu ga ik auntie Becky bellen met het goede nieuws!

      Liefs,

      Margit

  3. Janneke
    12 juni 2015    

    Hoera voor een nieuwe vloer! Ik vind het zo’n mooi idee dat we allemaal met een klein beetje geld concreet iets kunnen doen. Dankjewel dat je daar bent en ons die kans geeft.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Mee doen met de Tien geboden?

Wij zijn Margit en Cardy en hebben in november 2014 besloten om voor onbepaalde tijd door Afrika te reizen. Mei 2015 zijn wij vertrokken. We hebben deze keuze gemaakt omdat we samen willen uitzoeken hoe we, bij terugkomst, ons leven willen gaan leiden.

Als je in Nederland opgroeit dan krijg je uiteraard de Nederlandse normen en waarden geleerd en is er een duidelijk verwachtingspatroon over hoe je je leven leeft. Om hier niet direct in te vervallen of misschien zelfs een andere keuze te maken, wilden we weg uit Nederland. Weg om onze gedachten op een rij te zetten en weg om andere normen, waarden en paden te leren kennen.

Op het moment van vertrek waren wij beiden zesentwintig, Margit had dat jaar haar studie Geneeskunde afgerond en ik werkte fulltime in een eetbar. Hoewel we allebei een totaal andere achtergrond/geschiedenis hebben, denken we hetzelfde over onze toekomst en vullen we die heel graag samen in.

Eenmaal terugkomen in Nederland, Groningen om precies te zijn, willen we graag onze eigen buurthuisbar starten. Een plek voor de buurt om bewust te worden van alles wat in andere landen of culturen misschien heel normaal is maar wat we in Nederland soms vergeten. Een plek waar we mensen bewust willen maken van hun gedachten over tijd, maatschappij, familie, creativiteit, filosofie en geld. En een plek waar we kunnen samen-leven.

Ondertussen zijn we bezig met ons grote mensen leven in Groningen vorm te geven en gebeurt er even niet zo veel op deze website. Wie weet volgt er nog een nieuw avontuur of een nieuw project, dan horen jullie van ons!