Ik weet slechts een ding, dat ik niets weet. - Socrates

Afsluiting thema: Opvoeding

Pasport size 2

Tja, hoe sluit je opvoeding af? Is dat überhaupt mogelijk? Zoals Theo misschien wel terecht aangeeft, begint na de opvoeding niet onze eigen opvoeding?

Vragen, vragen, vragen. Eigenlijk ben je ook maar relatief jong en onervaren als ouder zijnde. Als ik er over nadenk dat ik waarschijnlijk ergens in de aankomende tien jaar de rol van vader op mij ga nemen dan voel ik mij in ieder geval wel zo. Wat mij tegelijkertijd ook weer heel enthousiast maakt. Hoe bijzonder zal het zijn? Weer een vraag. Maar hoe onmogelijk is het om je voor te bereiden op zoiets als ouderschap.

De zinnigste opmerkingen komen dan ook logischerwijs van ouders.:

Goed lijkt mij een opvoeding die de waarde centraal stelt maar volop ruimte geeft er zelf een eigen norm voor te ontwikkelen.”

“Een weg vol valkuilen met onopgevoede, vaak nog behoeftige ego’s, die wij nog mee laten lopen, niet of nog slechts ten dele ontmaskerd hebben. Voor wat mijn deelname betreft, realiseer ik me dat dat deel van mijn scenario is..”

Misschien is wat dat betreft opvoeden wel een volgend leerproces voor jezelf. Want is dit niet juist een enorme spiegel voor jezelf. Wat dat betreft, ik ben benieuwd wat ik in die spiegel zal zien..

Voor de afsluiting hebben we weer een TedTalk uitgekozen. Eentje die wat mij betreft de kern raakt. Iets wat ik als ouder na zou willen streven.

Cardy

1 commentaar

  1. Henk
    3 april 2016    

    Tedtalk: super. Helemaal mee eens. Tot op het moment dat we Oliviertje alleen naar Annet en Arjan in Amerika lieten vliegen en hij bij een tussenstop op een Amerikaans vliegveld belandde: alleen. Toen vond ik me even een ontaarde vader.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Mee doen met de Tien geboden?

Wij zijn Margit en Cardy en hebben in november 2014 besloten om voor onbepaalde tijd door Afrika te reizen. Mei 2015 zijn wij vertrokken. We hebben deze keuze gemaakt omdat we samen willen uitzoeken hoe we, bij terugkomst, ons leven willen gaan leiden.

Als je in Nederland opgroeit dan krijg je uiteraard de Nederlandse normen en waarden geleerd en is er een duidelijk verwachtingspatroon over hoe je je leven leeft. Om hier niet direct in te vervallen of misschien zelfs een andere keuze te maken, wilden we weg uit Nederland. Weg om onze gedachten op een rij te zetten en weg om andere normen, waarden en paden te leren kennen.

Op het moment van vertrek waren wij beiden zesentwintig, Margit had dat jaar haar studie Geneeskunde afgerond en ik werkte fulltime in een eetbar. Hoewel we allebei een totaal andere achtergrond/geschiedenis hebben, denken we hetzelfde over onze toekomst en vullen we die heel graag samen in.

Eenmaal terugkomen in Nederland, Groningen om precies te zijn, willen we graag onze eigen buurthuisbar starten. Een plek voor de buurt om bewust te worden van alles wat in andere landen of culturen misschien heel normaal is maar wat we in Nederland soms vergeten. Een plek waar we mensen bewust willen maken van hun gedachten over tijd, maatschappij, familie, creativiteit, filosofie en geld. En een plek waar we kunnen samen-leven.

Ondertussen zijn we bezig met ons grote mensen leven in Groningen vorm te geven en gebeurt er even niet zo veel op deze website. Wie weet volgt er nog een nieuw avontuur of een nieuw project, dan horen jullie van ons!